Assassin's Creed Mirage incelemesi – Brotherhood'dan bu yana en iyisi - Dünyadan Güncel Teknoloji Haberleri

Assassin's Creed Mirage incelemesi – Brotherhood'dan bu yana en iyisi - Dünyadan Güncel Teknoloji Haberleri
Aslında Ali’nin en ilginç anı – Zanj’ın işgal ettiği Jarjaraya’ya giden tozlu yolda dörtnala giderken Basim’le özgürlük ve görev konusunda at sırtında yapılan çekingen bir tartışma – tamamen Basim’in kendi karakter gelişimine hizmet ediyor

Ancak Mirage’ın asıl gerilimini yaratan şey Basim’in Nehal’le olan kalıcı ilişkisidir

Mekanik olarak Bağdat, Assassin’s Creed 1 ve 2’nin Unity öncesi dönemini anımsatan, özenle seçilmiş bir parkur cennetidir Bir sandığı yağmalamak veya yankesiciyi bir eseri yağmalamak için dolambaçlı yoldan gidebilirim, ancak koleksiyon parçalarının sayısı Valhalla’nın tufanı ile karşılaştırıldığında hoş bir şekilde fazla

Ayrıca Mirage’ın birçok görevinin seri boyunca tanıtılan farklı mekanizmaları sergilemeye hizmet ettiği de gözden kaçırılmadı Tarihi şahsiyet Ali ibn Muhammed, Mirage’ın senaryosunda belirgin bir şekilde yer alırken, Ubisoft Bordeaux, Zanj isyanının büyüklüğünü tasvir etmekte yetersiz kalıyor Ana görevler, bana Bilgelik Evi’ndeki kitap yakma olaylarını araştırma veya Çarşı’daki bir müzayedeye katılma fırsatı veren karmaşık, gizlilik odaklı set parçalarıdır Bu sürekli yineleme, serinin dayanıklılığından ve aynı zamanda muazzam şişkinliğinden kısmen sorumludur Ayrıca Mirage’ın bir yükleme ekranını birden çok kez başlattığı birkaç örneği de izliyorum; bu, yolun sadece yarım mil yukarısına gittiğimde aşırı görünüyor Bunun yerine, seride tanıtılan her görev mekaniğinin güneşte kendi zamanı var Serinin bu dönüm noktası niteliğindeki girişinde Ubisoft Bordeaux, joker suikastçı Basim İbn Ishaq’ın köken hikayesini anlatmak için Orta Doğu’ya, bu kez Antik Bağdat’a nostalji dolu bir dönüşle temellere geri dönüyor Çoğu zaman küçük ilgi noktalarının bu daha anlamlı deneyimlere yol açtığını görüyorum Ubisoft’un oyun trendlerini ve yeni mekaniği ortaya koymaya çalıştığı dönemde serinin önce kendini kaybettiğini, sonra bulduğunu ve sonra tekrar kaybettiğini gördük Valhalla’da oyuncuları hayal kırıklığına uğratan uçan gazetelere bir selam bile var, ancak burada çok daha az öfke uyandırıyor Bunun yerine Ubisoft, Mirage’ın temel anlatısını nefes alacak alan bırakıyor ve benim bu yolculuktan inmeye zorlanmamın hiçbir anlamı yok Görev hedefleri, harita simgeleri, beceri puanları, koruma işaretleri, hatta beni yükseltmeye teşvik eden yinelenen bir araç ipucu – HUD öğeleri herhangi bir anda ekranın her tarafında toplanıyor ve bunların hepsi birlikte çalışarak bana ciddi bir tünel durumu yaşatıyor muhteşem manzarayı ve açıkçası dalma duygumu bozan bir görüş Bununla birlikte, bu kısa aksiyon patlamaları hiçbir şekilde Mirage’ın odak noktası değildir, dolayısıyla basitlik belki de affedilebilir

Tabii ki Basim’in ona bu kadar yük bindirmesinin hiçbir faydası yok Bu kısa ara bölümler çok azdır, ancak nadir oldukları için daha akılda kalıcıdırlar Bir Assassin’s Creed kahramanı olarak tanıdık biri ama doğası gereği türetilmiş değil ve jeneriğin geldiği ana kadar karakter gelişiminin boyutundan etkilendim Hacklemek ve kesmek yerine, rakiplerimle, şurada bir savuşturma ve şuradan kaçmayla noktalanan düzgün darbeler veriyorum

İlk Assassin’s Creed’in soruşturma döngüsü de uzun zamandır beklenen bir geri dönüş yapıyor; bu sefer Origins’ten itibaren tanıtılan suikast kuruluyla entegre Ancak bu göze çarpan sorunların dışında Mirage, ultra yüksek ayarlarda bile kare hızında önemli bir düşüş olmadan akıcıdır


Assassin’s Creed Mirage beni belirsiz bir şekilde suikastçılardan oluşan Marvel tarzı bir serinin içine fırlatıyor, serinin kalıcı ambleminde yer alan göz kamaştırıcı bir ’16’ ile doruğa ulaşıyor ve kendimi hiç bu kadar yaşlı hissetmemiştim



oyun-2

Şimdi Ubisoft, kopan parmakların nereye gittiğini açıklayabilirse tatmin olacağım Yeni bir çığır açmıyor – ve temel mekanikler ve geriatrik sistemlerle ilgili doğuştan gelen sorunlardan nasıl muzdarip olduğunu göz ardı etmek imkansız – ancak son yıllarda serinin peşini bırakmayan yenilik ve terminal özelliklerindeki sürünme konusundaki umutsuz girişimler göz önüne alındığında, Ubisoft’u görmek canlandırıcı Valhalla ve Odyssey’deki gibi çok sayıda silah çeşidi ve hareket setinin aksine, Basim’in elinde her biri kendine özgü savaş değiştiricilere sahip mütevazı bir kılıç ve hançer seçeneği var

Bağdat’ın tepkileri çok yönlüdür ancak bunun en iyi örneğini Bağdat Masalları’nda bulabilirsiniz; şehri keşfederken ortaya çıkan, ortaya çıkan yan görevler Şans eseri bir karşılaşmada, ölmekte olan bir adamın gök cisimleri hakkındaki incelemesini ele geçiriyorum ve görüşmediği oğluyla barışma arzusunu açığa çıkarıyorum; diğerinde, savaşçı bir rahibin Hıristiyan azizinin kemiklerini kazmasına yardım ediyorum Ubisoft, on altı yıl içinde Assassin’s Creed’in çarkını birçok kez yeniden icat etmeye çalıştı Oyunu oynadığım süre boyunca, masaüstüne en az beş ani çökme yaşadım ve dünya haritasını kapattıktan sonra Basim’in bir an için devesinin üzerinde T pozu vermesine ve ben önceki bir haritayı yükleyene kadar atından inmeyi reddetmesine neden olan yinelenen bir hata yaşadım Üstü çizilecek hedeflerin olduğu bir liste yerine, bu ‘kırmızı telli’ pano Bağdat’ın halkı arasındaki bağlantıları takip ediyor; ben de konuşma parçacıkları ve suçlayıcı notlardan hedeflerimin kimliklerine dair ipuçlarını bir araya getiriyorum İster mükemmel bir şekilde kullanılabilir bir merdivenin yanında duvarda koşuyor, ister kasalara takılıyor, ister yakındaki bir çamaşır ipine atlamak yerine bir binadan atlıyor olsun, Basim zaman zaman tepkisiz ve uçucudur ve şehirde gezinmek hızla bir hayal kırıklığı egzersizine dönüşebilir Aynı şekilde, serinin eğitici Keşif Modu artık oyuncu tarafından oluşturulmuş bir tarihi kodeks olarak deneyime tamamen entegre ediliyor ve bunu, konusu bağlamında ek bilgi almak için tarihi yerleri ziyaret ederek tamamlıyorum Ne yazık ki Mirage’ın HUD’u da inanılmaz derecede meşgul

Her şeyden önce Assassin’s Creed Mirage hissi veriyor başarılabilir Basim’in dünyası, bir harita üzerinde gerçek bir simge seline başvurmak yerine doğal bir şekilde benim etrafımda gelişiyor Bu evrim kısmen Mirage’ın Basim’e anlamlı bağlantılar sağlayan kısaltılmış oyuncu kadrosuna atfediliyor Kuşkusuz, gerçek hayattaki Ali ibn Muhammed hakkında çok fazla şey bilinmiyor, ancak onun burada biraz harcandığını düşünmeden edemiyorum Basim’e en yakın olan kişilerin (yani sokak hırsızı Nehal ve sert akıl hocası Roshan’ın) yanı sıra Beshi ve Fuladh gibi ikincil karakterlerle de yakından ilgileniyorum Belki de en önemlisi, günümüzün aşırı karmaşık bir hikayesini yakalamak için tarihsel simülasyondan kaba bir şekilde çıkarıldığım bir an yok Bize Ezio’nun çocuksu kibriyle tanıştırılıyor, daha sonra Altair’in görev duygusu ve Bayek’in ağırbaşlılığıyla yumuşatılıyor Bazen Basim bir analog çubuğun hafif bir itişiyle bir çıkıntıdan düşüyor; diğer zamanlarda en temel hareketleri yapması için onunla çekişmek zorunda kalıyorum

Mirage’dan sadece deneyimlerimden memnun olarak değil, aynı zamanda beni bir zamanlar kendi şişirilmiş mirasının ağırlığı altında kaybeden bir diziye olan yenilenmiş aşkımla da ayrılıyorum

Ancak Zanj isyanını çevreleyen siyaset, Mirage’ın tarihe olan bağlılığının sekteye uğradığı yerdir Kapılar ve pencereler genellikle parmaklıklı veya kilitlidir ve Enkidu’nun kartal gözlerinden bakıldığında, hangi giriş noktalarının etkileşime açık, hangilerinin tamamen dekoratif olduğunu belirlemek bazen zordur

Ubisoft, Assassin’s Creed’in çevresel tasarımına her zaman sürükleyici bir yaklaşım benimsemiştir, ancak Mirage’ın Bağdat şehrine büyütülmüş odaklanması, Valhalla ve Odyssey’in aşırı şişirilmiş ölçeğinden sonra forma hoş bir dönüş Mirage beni yalnızca Bağdat sokaklarına başarıyla taşımakla kalmıyor, aynı zamanda Şam’a, Venedik’e ve daha önceki bölümlere dair anılarımdan sevgiyle hatırladığım tüm diğer şehirlere de başarıyla taşıyor Mirage, her bölgenin yapılacaklar listesini yönetilebilir bir sayıda tutarak, sırf %100 tamamlama gibi yüksek zirvelere ulaşmak adına bir şeyler toplarken ortaya çıkan klasik açık dünya nihilizmini bir kenara bırakıyor Geri dönen karakterler Basim ve Roshan, yığınla hantal anlatım yerine Assassin’s Creed Valhalla’dan Mirage’a uzanan konuyu ele alıyor Ancak Basim’in Nehal’le olan ailevi bağı, hizmet etmeye söz verdiği kardeşlikle çeliştiği için Mirage, Gizli Olan olarak yaşamın ilgi çekici yeni bir yönünü sunar Bu araştırmacı yaklaşım Mirage’a, hiçbir şeyden haberi olmayan bir NPC’nin boynuna bıçak saplamanın ötesine geçen zekice bir Holmesvari entrika katmanı sağlıyor Hatta Bağdat’ın ötesindeki vahşi doğayı keşfetmeye ara vererek Dur-Kurigalzu’nun Ziggurat’ına tırmanıyorum; bu, Origins’teki piramitlerin ölçeklendirilmesinin yankısını çağrıştıran bir deneyim Mozaik zeminleri fırçalayan hizmetçiden pazar tezgâhında mal satan tüccara kadar her NPC, kendi içselliğini yaratan bir topluluk halinde birleşiyor Serinin kalbinde yer alan suikast kibri her zaman tarihi hareketleri, kültürü ve önemli noktaları keşfetmenin bir aracı olmuştur ve bu tasarım felsefesi Mirage’da da devam etmektedir

Basim’in kendisi de seleflerinin en önde gelenlerinin bir karışımı gibi hissediyor Burada hiçbir şeyi mahvetmeyecek olsam da, bu devasa sonuçları olan duygusal bir olay Black Flag’in sıkıcı takip ve gizlice dinleme görevleri gibi iyi karşılanmayan mekaniklerin kötü anılarını taramadan, on altı yıllık yinelemeyi kutlamak için mükemmel bir yöntem Yine de Ubisoft’un Irak tarihinde Batı tarafından sıklıkla gözden kaçırılan önemli bir ana ışık tutma çabalarını takdir ediyorum

Bu anlamda Assassin’s Creed, başlangıcından bu yana oyunlarda tarihin müzeleştirilmesine öncülük etti Kesinlikle bir tank gibi inşa edilmiş olmasına rağmen, atıyla aynı büyüklükte dönüş dairesine sahip olduğundan ve sanki bir endişe rüyasındaymış gibi hızla koştuğundan oldukça eminim Kadınlar nehir kıyılarına yaslanıyor; kediler tavuk sürülerini endişelendiriyor; arkadaşlar çatılarda yan yana oturuyor ve düşmanlar sokak köşelerinde tartışıyor Assassin’s Creed’in önceki bölümleri, kendi adını taşıyan inancın ve buradaki ikiyüzlülüklerin sorgulanmasıyla flört ediyordu Neyse ki, Mirage otomatik kaydetme konusunda inanılmaz derecede cömert, ancak kavgaya sürüklendiğim durumlar tipik olarak bir sonucun sonucu olduğunda soğuk bir rahatlık oluyor Mirage yalnızca kendi başına sağlam bir giriş değil, aynı zamanda bir bütün olarak seriye saygı duruşunda bulunan bir hatıra olarak duruyor Aynı şekilde, Valhalla’nın haritası o kadar büyüktü ki zamandan tasarruf etmek için sürekli hızlı seyahat ediyordum, Mirage’deki hedeflerimin çoğunun yürüme mesafesinde olduğunu ve daha uzaktakilerin deveme atlayıp yola çıkmam için bana iyi bir bahane verdiğini görüyorum Mirage’ın sınırlı kapsamı, genel olarak daha zengin bir serbest koşu deneyimi sağlar ve haritaya çıkarılacak platformların siluetini görmekten büyük memnuniyet duyuyorum Savuşturma son derece bağışlayıcıdır ve genellikle ilk tepki penceresi geçtikten uzun süre sonra da başarılı olur pazar meydanları ve saray alanları arasındaki stratejik rotalar kaybetmek gizli oyunun kontrolleriyle kavga

Assassin’s Creed Mirage incelemesi

Assassin’s Creed Mirage, serinin en iyi parçalarını anmak için öncüllerinin yağlarını kesen yenilenmiş bir odak noktası sunuyor ancak tanıdık parkur sorunları ve anemik mücadeleler onu gerçek mükemmellikten uzak tutuyor Ayrıca Mirage’a tatmin edici derecede görev çeşitliliği sağlayarak hoş karşılanmalarını asla geride bırakmazlar Aksine, Mirage’de durum daha da berbattır; burada siperin kırılması ve korumaların uyarılması, Odyssey ve Valhalla’nın hack-and-slash yaklaşımından ziyade başarısızlık durumuna daha yakın hissettirir Bu kendine özgü hareket, Mirage’ın basitleştirilmiş savaş sistemine kadar devam ediyor kaydetmek Aynı zamanda, düşman Tarikat’ın Bağdat çevresinde ördüğü yozlaşmış ağı çözdüğümde, daha geniş siyasi sonuçları takip etme konusunda da son derece etkili oluyor Bu tutarsızlıklar bir bütün olarak serinin geçiş çizgisi oldu ve on altı yıl önce böylesine bütünsel bir sisteme karşı hissettiğim hayal kırıklıklarının aynısını hissetmem açıkçası affedilemez Bordeaux kanıtlamak için o yağları kesti Neden Assassin’s Creed zamana karşı direndi Ancak bir binaya sızmak için kapsam belirlemek biraz daha fazla çalışma gerektirir

Basim tamamen yeni bir karakter olmayabilir ancak Assassin’s Creed Mirage, aksiyon-macera oyun serisine mükemmel bir giriş noktasıdır

Ne yazık ki Mirage, başlangıcından bu yana seriyi rahatsız eden aynı parkur sorunlarına da maruz kalıyor Daha geniş bir bağlam ve paskalya yumurtaları, on altı yıllık bilgi birikimine yeni gelenleri karıştırmadan, uzun süredir hayranları tatmin etme konusunda ince bir denge kuran lezzet metninde bulunabilir Zanj isyanının arka planında Basim, özgürlük ile köleliğin yanı sıra görev ve isyanı da uzlaştırmak zorunda kalır manzaralarda Ali’nin Assassin’s Creed 2’de Leonardo Da Vinci’nin incelikli yüksekliklerine ulaşabileceğine dair büyük umutlarım olsa da, asi lider kendini son derece iki boyutlu hissediyor

Ne yazık ki Mirage’ın PC versiyonunun teknik sorunları yok değil Assassin’s Creed’de savaş her zaman bir şans ya da kayıp olmuştur ve bu son yineleme, tutarsız bir hedefleme sistemi tarafından engellenmiş olsa da, oldukça kullanışlıdır